ေၿဖေဆး

စိတ္ေတြေလပါတယ္
မနက္ၿဖန္ေတြေက်ာ္ၿဖတ္ဖို ့
အားေတြေပးပါ..
ကုန္သြားတဲ့တစ္ေန ့တာ
ၿပန္ကာေတြးတိုင္း
ႏြမ္းေမာလွတာမို ့
ခ်စ္အၿပံဳး ခြန္အား
ၿဖည့္ပါေတာ့ ။

အတိတ္...

နာက်င္ေသာ္လည္း
ၿပံဳးၿပံဳးေလးပဲ...
ၾကင္နာမဲ့ေသာ
အခ်ိန္တို ့ကို
ၿပန္ကာေအာက္ေမ့
ေနရခက္လည္း
လြမ္းေနဆဲပဲ......

အမွတ္တရ
ေငြ ့၀သုန္

ရွဳိက္

အိမ္မက္ေတြ
ေႀကေႀကမြမြနဲ ့
တစစီ ေသခ်ာေကာက္ႀကည့္ေတာ့
အပိုင္းအစေတြဟာ
ကိုယ့္..စိတ္ဓါတ္ေတြၿဖစ္လို ့ေနတယ္။

ၿပိဳးၿပိဳးၿပက္ၿပက္နဲ ့
ေမ်ွာ္လင့္ၿခင္းတစ္စံုလားလို ့
ေၿခရာခံႀကည့္ေတာ့
ကုန္ဆံုးသြားတာ
ကိုယ့္..အခ်ိန္ေတြၿဖစ္လို ့ေနတယ္။

ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္နဲ ့
ႏြမ္းလ်ၿခင္းေတြ
ေၿပေပ်ာက္ဖို ့
ေဆးတစ္ခြက္ လိုက္ရွာေတာ့မွ
ေပ်ာက္ဆံုးေနတာ
ကိုယ့္ရဲ ့..ရယ္သံၿဖစ္လို ့ေနတယ္။

ျခားနားျခင္း

အခ်ိန္ယႏ ၱရား ၾကီး ရဲ ့
ဖန္သားျပင္ေပၚမွာ..
မင္းက..
ကိုယ္ ့ေရ့ွက ေရာက္ႏွင့္လို ့...

မင္း..လမင္းၾကီးကို..
ေငးၾကည့္တိုင္တည္ခ်ိန္မွာ
ကိုယ္ က.. ေနေရာင္ျခည္ေနာက္..
အေျပးျပိဳင္လို ့...

မင္း...လန္းဆန္းဆြတ္ပ့်ံ
မနက္ခင္းေလကို..ရွဴရွဳိက္ရင္းနဲ ့
ေနရီသေရာ္မွာ
ကိုယ္ျပန္လာမဲ့..
အိမ္ျပန္ခ်ိန္ကို
ေမ်ွာ္မွန္းေနသလား?

ကိုယ္..မင္းကိုေတြ ့ဖို ့
ၾကိဳးစားခဲ့ပါတယ္..
ကြာဟေနတဲ့..၁၆ နာရီကို
အမွီလိုက္ေနတဲ့..ကိုယ့္ကို
အေရွ့ဆီက
ေစာင့္ႏွင့္ဦးေပါ့..မင္းရယ္..

လက္ေဆာင္

ကိုယ္ဟာ..မင္းအတြက္..
အလွဆံုးပန္း..မဟုတ္ဘူး ။

ဒါေပမဲ့..
ကိုယ့္ ရင္ထဲက..မင္းအတြက္..
ပ်ိဳးေပးခဲ့တဲ့..
ပန္းကေလးကေတာ့..
အလွဆံုး..
ကိုယ့္ရဲ ့လက္ေဆာင္ပါ။

လြန္းေငြ ့ဝသုန္

ကိုျမက္ခင္း....

အပ်ိဳျဖဴေက်ာင္းျပန္စဥ္..
ေတြ ့ျမင္ပံု ရွဳခင္းမွာ..
စိမ္းညိဳ့ေရာင္..သူ ့အသန္းႏွင့္၊
ဝါ ဖန္ ့ဖန္ ့ပန္း မ်ိဳး ႏွယ္..
ေရာဖက္ကာ..ေႏွာကာေနလင့္ေတာ့၊
ႀကည့္ သူ မွာ စိတ္ကိုညြတ္ႀကည္လို ့..
တိမ္ျပင္ႏွယ္..လြင့္ပါးခ်င္လွတယ္..
ေၾသာ္ ကြယ္..ကိုျမက္ခင္း ...။ ။

အမွတ္တရ
ေငြ ့ဝသုန္
(ကြ်န္မ (၁၃) ႏွစ္သမီး တုန္း က..ပထမဆံုး စပ္ခဲ ့ေသာ ကဗ်ာေလးပါ။)

အတၲမဲ့

ႀကြယ္ဝအားမာန္
ေသြးမာန္တက္ႀကြ
ထို..လွုိင္းေအာက္သို ့
မေႀကာက္မဝံ့
ထို..ေလွငယ္သည္..
ခ်ဥ္းနင္းဝင္ေရာက္..ခြင္းေလျပီ...

မာယာေသြးႀကြယ္
အလွမာန္နဲ ့
ရြွန္းလဲ့ေတာက္ေသာ
ထို..အႀကည့္ပိုင္ရွင္အား
အတၲမရွိ...
ထို..သူငယ္သည္..
ျဖ ူစင္ညြတ္ႀကည္..ခ်စ္မိေလျပီ...


ထုိ..ေလွငယ္သည္
လွိဳင္းႀကီးေအာက္သို.
ဝပ္တြားစင္းရန္..
အသင့္ရွိေပျပီ...

ထို..သူငယ္လည္း
ညွိုဳ့ အားရွင္သို ့
အႏုိင္စြန္ ့ပယ္
ေပးဆပ္ေနရန္..
အသင့္ရွိေလျပီ...

အမွတ္တရ
ေငြ ့ဝသုန္