အတိတ္...

နာက်င္ေသာ္လည္း
ၿပံဳးၿပံဳးေလးပဲ...
ၾကင္နာမဲ့ေသာ
အခ်ိန္တို ့ကို
ၿပန္ကာေအာက္ေမ့
ေနရခက္လည္း
လြမ္းေနဆဲပဲ......

အမွတ္တရ
ေငြ ့၀သုန္

ရွဳိက္

အိမ္မက္ေတြ
ေႀကေႀကမြမြနဲ ့
တစစီ ေသခ်ာေကာက္ႀကည့္ေတာ့
အပိုင္းအစေတြဟာ
ကိုယ့္..စိတ္ဓါတ္ေတြၿဖစ္လို ့ေနတယ္။

ၿပိဳးၿပိဳးၿပက္ၿပက္နဲ ့
ေမ်ွာ္လင့္ၿခင္းတစ္စံုလားလို ့
ေၿခရာခံႀကည့္ေတာ့
ကုန္ဆံုးသြားတာ
ကိုယ့္..အခ်ိန္ေတြၿဖစ္လို ့ေနတယ္။

ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္နဲ ့
ႏြမ္းလ်ၿခင္းေတြ
ေၿပေပ်ာက္ဖို ့
ေဆးတစ္ခြက္ လိုက္ရွာေတာ့မွ
ေပ်ာက္ဆံုးေနတာ
ကိုယ့္ရဲ ့..ရယ္သံၿဖစ္လို ့ေနတယ္။

ျခားနားျခင္း

အခ်ိန္ယႏ ၱရား ၾကီး ရဲ ့
ဖန္သားျပင္ေပၚမွာ..
မင္းက..
ကိုယ္ ့ေရ့ွက ေရာက္ႏွင့္လို ့...

မင္း..လမင္းၾကီးကို..
ေငးၾကည့္တိုင္တည္ခ်ိန္မွာ
ကိုယ္ က.. ေနေရာင္ျခည္ေနာက္..
အေျပးျပိဳင္လို ့...

မင္း...လန္းဆန္းဆြတ္ပ့်ံ
မနက္ခင္းေလကို..ရွဴရွဳိက္ရင္းနဲ ့
ေနရီသေရာ္မွာ
ကိုယ္ျပန္လာမဲ့..
အိမ္ျပန္ခ်ိန္ကို
ေမ်ွာ္မွန္းေနသလား?

ကိုယ္..မင္းကိုေတြ ့ဖို ့
ၾကိဳးစားခဲ့ပါတယ္..
ကြာဟေနတဲ့..၁၆ နာရီကို
အမွီလိုက္ေနတဲ့..ကိုယ့္ကို
အေရွ့ဆီက
ေစာင့္ႏွင့္ဦးေပါ့..မင္းရယ္..